طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

از میدان آزادی تا چهارباغ!

به تازگی رییس سازمان زیباسازی شهر تهران از برنامه های اجرا شده و در دست انجام این سازمان جهت ساماندهی و بازپیرایی جزیره میانی میدان آزادی خبر داده و بستن حلقه دور میدان و تبدیل آن به یکی از قطب های گردشگری پایتخت را یکی از اهداف مهم در سال های آینده اعلام و اظهار امیدواری نموده که در یک چشم انداز بلندمدت این نماد ملی همچون میدان چهارباغ اصفهان شود!

نکته قابل تامل در این اظهار نظر این نیست که اصولا چه شباهتی به لحاظ مقیاس، موقعیت، عملکرد و... بین محور چهارباغ با میدان آزادی وجود دارد بلکه ساده انگاری مسوولان و مدیران شهری است که صرف ایجاد مبلمان و امکانات کالبدی بدون هیچگونه تمهیدات لازم جهت حضور عابران پیاده را سبب ساز تبدیل یک محدوده به فضایی تفرجگاهی و گردشگری می پندارند.

به خاطر می آورم که درحدود 2 سال پیش در جلسه ای که به منظور بررسی طرح پیشنهادی یکی از مشاوران صاحب نام و قدیمی برای ساماندهی میدان آزادی داشتم در پاسخ به این پرسش که چه تدابیری برای عابران پیاده اندییشیده اید؟ یکی از سرشناس ترین و پیشکسوت مهندسان حمل و نقل و ترافیک کشور با افتخار گفت که علاوه بر زیرگذر نمودن تمامی رینگ داخلی میدان با نصب نرده ها و حصارهایی در پیرامون حلقه دوم می توان از ورود پیاده ها به این رینگ جانبی سواره جلوگیری نمود! گویی عابران پیاده موجوداتی مزاحم هستند که به هر طریق ممکن باید بتوان آنها را کنترل نمود تا در روند حرکت سواره خللی ایجاد نگردد!

البته خوشبختانه این طرح ساده لوحانه با مخالت ها و توضیحاتی که ارائه نمودم مردود گردید و تاکید شد که تنها طرحی همه جانبه نگر که میدان آزادی را صرفا جزیره میانی یا حتی کل محدوده رینگ های اول و دوم 30 هکتاری نپنداشته بلکه حوزه ای فراگیر در مقیاسی بسیار گسترده تر را مد نظر قرار داده و بر اولویت بخشی و تسهیل حرکت عابران پیاده مبتنی باشد می تواند موفق باشد. امری که به نظر می رسد اکنون و از مجرایی دیگر در حال پیگیری است که متاسفانه با توجه به سوابق ناموفق سازمان زیباسازی در دخالت در طرحهای توسعه شهری و رویکرد یک بعدی اتخاذ شده نمی تواند به نتایج کاربردی منتهی گردد.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢۱
تگ ها :