طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

توسعه شهر تهران در چنبره مافیای مشاوران

درحدود چهار سال از آغاز روند تهیه طرح جامع و تفصیلی شهر تهران می گذرد. فرآیندی که بدلیل اتمام مدت زمان قانونی 25 ساله طرح جامع فرمانفرمایان که در سال 1348 برای توسعه تهران تهیه گردیده بود و همچنین طرح ساماندهی سال 1370 که در واقع تنها اصلاحیه ای بر طرح فرمانفرمایان بود (و البته هیچگاه نیز جدی گرفته نشد) در دستور کار مدیریت شهر تهران قرار گرفت.

براساس توافق بعمل آمده میان وزارت مسکن و شهرسازی و شهرداری تهران نهادی مشترک تحت عنوان "نهاد تهیه طرح جامع و تفصیلی شهر تهران" مسوولیت تهیه طرح موصوف را عهده دار گردید. و برای اولین بار مساله همزمانی تهیه طرح جامع و تفصیلی در جهت اجتناب از بلاتکلیفی شهروندان و توقف روند توسعه شهر مطرح و در دستور کار قرار گرفت. و در یک تصمیم شتابزده، وظیفه انجام مطالعات طرح جامع و تهیه طرح تفصیلی مناطق 22 گانه کلانشهر تهران به 22 مهندس مشاور شهرساز واگذار گردید. امری که گذشته از اشکال اساسی چگونگی هماهنگی و مدیریت این تعداد بسیار زیاد دست اندرکاران، تاکنون هیچگونه دلیل مستند و موجهی بجز اشاره به استعلامی از انجمن مهندسین شهرساز (جهت معرفی فهرستی از مشاوران ذیصلاح) برای نحوه ارجاع کار به این گروه از مشاوران ارائه نگردیده است. 

متاسفانه تجربیات شخصی اینجانب در ارتباط با مشاوران مناطق 22 گانه شهر تهران و محصول کار آنها که در حال حاضر به تهیه و در حال مصوب بودن طرح جامع در شورایعالی شهرسازی و معماری و تصویب طرحهای تفصیلی در مقیاس 1:10000 و در دست تهیه بودن طرحهای با مقیاس 1:2000 انجامیده است، حاکی از چشم اندازی ناامیدکننده از آینده توسعه شهر تهران می باشد.

اگرچه بدلایل حرفه ای مایل به ارائه جزییات بیشتر و مصادیق این ادعا (که مورد تایید و دغدغه بسیار از متخصصان، حرفه مندان مستقل و اساتید دانشگاهی نیز هست) نمی باشم اما حداقل به لحاظ اخلاقی طرح این مساله را در جهت تلنگر و هشداری به مدیران شهری و تصمیم گیران ضروری می دانم:

از میان 22 مهندس مشاور مسوول مناطق شهر تهران شاید فقط کمتر از تعداد انگشتان یک دست از آنها صلاحیت واگذاری این وظیفه خطیر را داشته اند. این گروه که بدلیل ارتباطات مافیایی و باندی موفق به مشارکت در این پروژه عظیم گردیده اند، نه تنها از هیچ کوششی درجهت تعریف پروژه های گوناگون و متعدد موضعی و موضوعی به نفع خود فروگذار نکرده و علی رغم ممنوعیت انعقاد قراردادهای جداگانه در مناطق تحت مسوولیتشان به انواع مختلف به یکدیگر نان (شما بخوانید پروژه) قرض می دهند، با روشهای مختلف و لطایف الحییل نیز از وارد شدن مشاوران جوان و ذیصلاح که با قیمت هایی بسیار کمتر و کیفیتی به مراتب بهتر قادر به تهیه طرحها و انجام خدمات مشاوره هستند جلوگیری می کنند.

علاوه بر این به دلیل ضعف مفرط نهادهای ناظر و این اشتباه تاریخی در مدیریت شهر تهران که شاید در دنیا بی نظیر باشد یعنی واگذاری مسوولیت تعیین کاربری زمین های شهری به بخش خصوصی و مراجعه مستقیم مالکین اراضی به آنها خواسته و ناخواسته در معرض فسادهای گوناگون مالی و حرفه ای قرار دارند. امری که تمامی نشانه های پیدایش "حیاط خلوت" های جدیدی مرتبط با شهرداری تهران و توسعه شهر بر مبنای رابطه نه ضابطه مدون و مشخص را علی رغم برنامه های اجرا شده و در دست انجام شهردار تهران جهت ازبین بردن این حیاط خلوت ها و شفاف سازی امور مدیریت شهری و برخورداری شهروندان از حقوق خود مبنی بر دانستن اطلاعات مرتبط نشان می دهد.

به هر حال، به نظر می رسد که وظیفه دست اندرکاران مدیریت شهری و مدیران دلسوز و متخصص و دستگاههای متولی امر است که هرچه زودتر درجهت اصلاح این رویه ناصواب اقدام کنند.  

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۱٦
تگ ها :