طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

زلزله تبریز: آلزایمر شهری

دوست گرانقدر، آقای مهندس محسن اکبرزاده با قلم شیوای خود مطلب جالبی درخصوص زلزله تبریز نوشته است که بخش هایی از آن در زیر آورده شده است:

- وقتی به رویداد‌های مهم در شهرسازی نگاهی می‌اندازیم هر رستاخیزی را پیامد یک شوک شدید، به ذهن شهر می‌بینیم. شکل گیری بناهای بلندمرتبه در شیکاگو پس از آتش سوزی بزرگ و یا تغییر نظام شهرسازی پاریس پس از انقلاب و یا بازسازی‌های چندباره تبریز پس از زلزله‌هایی که ذهن تبریز را از حافظه زندگی‌های پیشین شهر پاک کرده است.

 

 

- تبریز زخم فراموشی‌هایی را دارد که با نگاه هر رهگذر کنجکاوی باز به خارش می‌افتد. شهر هر چه به خانه فکر می‌کند پیش‌تر از قاجار را به خاطره ندارد. بازار فقط می‌داند که بازار است اما این که چگونه بازار شده را چندان اطمینان ندارد. در ترکیب رودخانه در دوره رضاخانی دست برده‌اند. خیابان‌ها سمت و سویشان را از دست داده‌اند. مسجد کبود تصویری محو از خاطره‌ای است که بیشتر، نداشته‌هایش معرفی‌اش می‌کند. کسی درباره ارگ چیزی نمی‌گوید. محله‌ها وجه تسمیه خود را از خاطره برده‌اند. تبریز را شهر اولین‌ها می‌دانند. چون تبریز عادت کرده است همه چیز را از اول شروع کند.

- با این حال تبریز هر صبح که بیدار می‌شود با یک شوک جدید مواجه است. هر روز صبح باید به برج تازه‌ای سلام کند که نه تنها در حافظه شهر شناخته نمی‌شود بلکه در آینده شهر نیز چندان پایایی ندارد. سازندگان این برج‌ها که بی‌هیچ تقیدی به منظر تاریخی شهر در هر نقطه‌ای از شهر جوانه زده‌اند در تبلیغات هوش ربای شهریشان از تعداد ریشتر‌هایی سخن می‌گویند که بنایشان قابلیت تحمل آن را دارد. ولی کسی توجه ندارد که با توجه به رودهای جاری در زمین کاسه شکلی که تبریز در آن واقع شده و دو گسل مهم آن را ترک داده‌اند، سطح آب‌های زیرمینی بسیار بالا است و در هنگام زلزله سبب پدیده لیکوفکشن شده و از اساس زمینی زیر پای برج نمی‌ماند که حالا کار به مقاومت برسد.

 

متن کامل این مطلب را می توانید در اینجا و سایر نوشته ها و مصاحبه ها درخصوص پرونده زلزله تبریز را در پایگاه خبری شهر الکترونیک ملاحظه فرمایید.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٧:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۳
تگ ها :