طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

آلودگی صوتی: تهدید فراموش شده شهرهای ایران

شاید هنگامی که به منابع آلودگی در شهرها اشاره می شود، بسیاری از شهروندان و مسوولان تنها بر آلودگی هوا یا آلاینده های محیطی همچون زباله های شهری یا فاضلاب تاکید می‌کنند. این در حالی است که امروزه سازمان بهداشت جهانی (WHO) آلودگی صوتی را به عنوان خطری جدی برای سلامت شهرنشینان معرفی کرده است. آلودگی صوتی در محیط های شهری؛ صدایی ناخواسته با مدت زمان، شدت یا کیفیتی که به انسان آسیب جسمی و روحی وارد می‌کند، تعریف می‌شود. پژوهش‌های گوناگون بیانگر آن هستند که سردرد، فشار خون، رنگ پریدگی، خستگی، کاهش درجه حرارت بدن، تغییر ضربان قلب، ضایعه در دستگاه شنوایی و دیگر اندام های بدن، سوء هاضمه، نگرانی و ناراحتی عصبی برخی از مهمترین اثرات منفی آلودگی صوتی بر سلامتی شهروندان هستند.

 

 

صوت با واحدی به نام دسی‌بل و در بازه 0-130 اندازه‌گیری می‌شود که به ترتیب، آستانه شنوایی و آستانه دردناکی (کری) برای انسان هستند. تاثیر صدا بر سلامت انسان به عواملی نظیر شدت، نوع، نزدیکی به منبع، مداومت، وضعیت، موقعیت و البته حساسیت فرد در مقابل آن بستگی دارد و شدت صوت تنها یکی از پارامترهای مهم در اندازه‌گیری و سنجش میزان آلودگی محسوب می‌شود. از آنجاکه واحد سنجش شدت صوت (دسی بل) مبتنی بر تابعی لگاریتمی است، هر 10 دسی‌بل افزایش شدت صوت برابر با افزایش 10 برابری صدایی است که به گوش انسان می‌‌رسد. اتحادیه اروپا، حداکثر 65 دسی بل را حد استاندارد صدا و صدای 70-125 دسی بل را صدای آزار دهنده معرفی نموده است. این در حالی است که ترافیک سبک 30-55 دسی‌بل، ترافیک سنگین در حدود 85 دسی‌بل، بوق ممتد 90 دسی‌بل و یک موتورسیکلت در شهر درحدود 110-115 دسی‌بل شدت صوت ایجاد می‌کند.

 

ادامه مطلب را می توانید در پایگاه خبری شهر الکترونیک در اینجا ملاحظه فرمایید.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٦:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٢۸
تگ ها :