طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

انتخابات ریاست جمهوری دهم؛ رقابت شهر با روستا

با سلام مجدد خدمت همه دوستان و بازدیدکنندگان این وبلاگ و عرض پوزش از وقفه چندماهه که در به روز رسانی این فضای مجازی به دلیل مشغله فراوان ناشی از رساله دکتری و چند سفر به وقوع پیوست و در ضمن تشکر و قدردانی از همه کسانی که در این مدت ارتباط خود را با این وبلاگ قطع نکرده و بنده را ازمحبت خویش بی نصیب نگذاشتند. (به ویژه برگزارکنندگان ضیافت های معماری که از عدم امکان شرکت در آنها متاسفم) گرچه بعید می دانم که در آینده نزدیک نیز کماکان امکان گذاشتن مطالب جدید به صورت منظم وجود داشته باشد اما حداقل امیدوارم که در این زمینه پویاتر از قبل باشم. در ادامه و با توجه به بحث داغ انتخابات در روزهای اخیر توجه دوستان را به مطلبی در همین ارتباط که البته از زاویه ای تخصصی به موضوع نگریسته است، جلب می نمایم:

 

انتخابات ریاست جمهوری دهم؛ رقابت شهر با روستا

با نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری روز به روز بر دامنه تبلیغات و برخوردها میان نامزدها و طرفداران آنها افزوده می گردد. گرچه هریک از کاندیداها به صورت جسته و گریخته به ارائه برنامه هایی در زمینه های مختلف پرداخته اند اما باید اذعان نمود که در واقع همگی آنها به صورت اصولی فاقد طرح و برنامه منسجم و مدون هستند چراکه مهلت زمانی 3 هفته ای برای برنامه ریزی و بیان دیدگاهها به هیچ وجه کافی نیست. اما فارغ از هیاهوها و جنجالهای سیاسی به ویژه در رابطه با دو رقیب جدی این دوره از انتخابات یک نکته از منظر تخصصی قابل توجه است: رقابت میان شهر و روستا

در حال حاضر، جامعه ایران در حال گذار از سنت به مدرنیته و از روستانشینی به شهرنشینی است. امری که در تمامی لایه ها و شوون زندگی اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی ایرانیان اثرگذار بوده و نوعی سرگردانی را برای آنان پدید آورده است. در این میان، گسترش روزافزون ارتباطات و وسایل اطلاع رسانی و موج جهانی سازی و تاثیرات آن بر جامعه ایرانی بر پیچیدگی ها و تضادهای موجود افزوده است. در سطح جهانی نیز (همچون ایران) اخیرا برای اولین بار میزان شهرنشینان با روستانشینان برابر گردیده و شهرنشینی به صورتی شتابان در حال افزایش است.

بر مبنای همین واقعیت ها، رییس جمهور فعلی تمامی همت و برنامه ریزی خود را معطوف روستاها نموده و براساس تجربه دوره قبل امیدوار است که عمدتا با رای روستاییان بار دیگر قدرت را در دست گیرد. (که اگر چنین شود باید از ترس عاقبت آن فقط به خدا پناه برد!) امری که به وضوح در گفتار، رفتار و فیلم های تبلیغاتی او مشهود است. چنانچه آخرین نظرسنجی های موثق نیز حکایت از عقب ماندگی بسیار زیاد او در شهرها بویژه شهرهای بزرگ و کلانشهرها از دیگر رقبا دارد.

علت این مساله نیز کاملا مشهود است. تفاوت بارز زندگی در شهرها نسبت به روستاها (همچون کشورهای در حال توسعه با جوامع توسعه یافته) بالاتر بودن سرعت و ریتم زندگی، بالاتر بودن میانگین سطح سواد عمومی و استفاده بسیار گسترده تر از وسایل اطلاع رسانی و در نتیجه افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و به ویژه اطلاعات اخذ شده از منابع کنترل نشده غیر رسمی و غیر دولتی می باشد. امری که در نهایت باعث افزایش قدرت تشخیص و تحلیل شهرنشینان گردیده و تبلیغات و آمارهای عوامفریبانه دولت ها را در نزد آنان بی اثر می نماید.

از سویی دیگر، گرچه هیچگاه نمی توان در مورد یک پدیده اجتماعی حکمی کلی داد و همواره استثنائاتی نیز وجود دارد اما به طور عمومی در روستاهای کشورهای در حال توسعه ای همچون ایران به دلیل محدود بودن دایره اطلاع رسانی، رفتارهای نمایشی و پوپولیستی، دادن وعده های به پشتوانه فاقد برنامه عملی و متکی بر ادبیات شفاهی کوچه بازاری (آنچه مسوولان دولت نهم در آن خبره هستند) از اثرگذاری بیشتری برخوردار بوده و راحت تر می تواند رای توده های بی شکل را به خود جلب نماید.

در هر حال، باید منتظر ماند و عاقبت این رقابت را به نظاره نشست. اما چنانچه نتیجه این انتخابات شکست دولت فعلی باشد فارغ از تمامی تحلیل ها و ارزیابی های سیاسی گوناگون می توان بر یک واقعیت تاکید نمود: جامعه ایران به مرحله اولیه تثبیت شهرنشینی و گذر از یک جامعه سنتی به یک جامعه نوگرا رسیده است.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۳/۱٥
تگ ها :