طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

پل های عابر پیاده؛ مرهم یا معضل!

شاید یکی از بارزترین عناصری که توجه گردشگران و تازه واردان به شهرهای بزرگ کشورمان و بویژه تهران را به خود جلب می نماید، پل های عابر پیاده باشند. سازه هایی فلزی که با اشکال مختلف و عمدتا بدمنظر (که تازه در سالیان اخیر اندکی به جنبه های زیبایی شناختی آنها پرداخته شده است) در جای جای پایتخت به چشم می خورند. البته این مسیرهای ارتباطی غیرهمسطح اخیرا عملکردهای جدیدی "تبلیغات شهری" نیز پیدا کرده اند که گویا به نظر می رسد آن قدر برای مدیران شهری از نظر درآمدزایی جذاب بوده اند که حتی کارکرد اصلی آنها را نیز تحت تاثیر قرار داده اند. و بدلیل پوشیده شدن کامل بدنه ها و از بین بردن دید عابران در عمل تبدیل به "تونل های وحشت هوایی" گردیده اند!

در هر حال، امروزه تعدد پل های عابر پیاده بر روی شریان های درون شهری (حتی اگر بصورت کارشناسی و درست هم مکانیابی شده باشند) نشانه ای آشکار از رویکرد "اتومبیل محور" در طراحی شهری است. نگرشی که شهروندان را بعنوان عناصر درجه دوم در نظر گرفته و درجهت تسهیل و اولویت بخشی به حرکت سواره عابران پیاده را به ارتفاع تبعید کرده و بی توجه به محدودیتهای کودکان، سالمندان و ناتوانان جسمی و حرکتی آنها را مجبور به تحمل انواع سختی ها می نماید.

 

کشورهای پیشرو، بیش از سه دهه است که با در دستور کار قرار دادن "پیاده مداری" به مناسب سازی و ایجاد تقدم برای عابران پیاده، ایجاد شبکه های کامل پیاده شهری و حذف موانع و محدودیت های موجود و ازجمله پل های عابر پیاده اهتمام گمارده اند. واین در حالی است که هنوز حتی اهمیت این موضوع نیز برای مسوولان شهری کشور ما شناخته نشده است.

واقعیت این است که انجام کارهایی چون مکانیزه کردن پل های عابر پیاده و اضافه کردن پله های برقی، ابتکار ایجاد اولین پل موزه (واقع در تقاطع کریمخان و حافظ) و... گرچه در افزایش جذابیت برای جلب توجه عابران پیاده موثرند اما باید گفت که علی رغم صرف هزینه های فراوان درنهایت نه درمان قطعی بلکه مسکن هایی کوتاه مدت هستند. راه حل اصلی همانا تغییر نگرش از "خودرو محوری" به "پیاده مداری" و انجام اقتضائات مورد نیاز است.

مصاحبه انجام شده در این ارتباط با یکی از خبرگزاری ها (که البته کمی هم جهت دار تنظیم گردیده) را می توانید اینجا بخوانید.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ۱:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٢٤
تگ ها :

نقش حرکت پیاده و پیاده راه ها در توسعه پایدار شهرها

هشتمین کنفرانس بین المللی حمل و نقل و ترافیک در تاریخ 24-25 اردیبهشت ماه در هتل المپیک برگزار گردید. در این کنفرانس دو روزه که در 9 محور؛ حمل و نقل همگانی، سیستم هوشمند حمل و نقل، مدیریت تقاضای سفر، برنامه ریزی حمل و نقل، ایمنی ترافیک و ریسک، حمل و نقل و توسعه پایدار، مهندسی ترافیک، اقتصاد حمل و نقل و مدیریت سیستمهای حمل و نقل اعلام فراخوان نموده بود، درمجموع حدود 160 مقاله برای ارائه و چاپ در مجلد خلاصه مقالات همایش انتخاب گردیدند.

گذشته از برخی اشکالات و بی نظمی ها در برگزاری همایش، سخنرانی شهردار تهران در مراسم افتتاحیه که بر تغییر رویکرد از "خودرومحوری" به "پیاده محوری" و "حمل و نقل همگانی" در توسعه شهرهای کشور تاکید داشت، از نکات قابل توجه و ارزشمند کنفرانس بود. گرچه به نظر می رسد که تا تغییر نگرش متخصصان ترافیک کشور به سمت توجه به حمل و نقل غیرموتوری هنوز زمان زیادی باقی مانده است. آن گونه که این امر در عدم هماهنگی اکثریت مقالات پذیرفته شده با شعار همایش امسال که تحت عنوان "حمل و نقل شهروند محور" تبیین گردیده بود، کاملا مشهود بود.

در هرحال، مقاله ای از اینجانب با عنوان "نقش حرکت پیاده و پیاده راه ها در توسعه پایدار شهرها" در این کنفرانس ارائه گردید که ظاهرا تنها مقاله پذیرفته شده مرتبط با بحث "حرکت پیاده" بود. در ذیل چکیده این مقاله آمده است:

 

چکیده

یکی از مهمترین ویژگی شهرها که آنها را از دیگر زیستگاههای بشری متمایز می سازد، سرعت حرکت انسانها و کالاها در آنها بوده و حمل و نقل به یکی از مهمترین چالش های شهرنشینی معاصر در سراسر جهان بدل گردیده است. از سویی دیگر، امروزه به شدت بر توسعه پایدار و توجه به آن در ابعاد مختلف زندگی انسانها تاکید گردیده و اقدامات علمی و عملی بسیاری جهت جایگزینی روش های سازگار با محیط زیست بجای توسعه های خطی در حال انجام می باشد. تشویق به حرکت پیاده و ایجاد پیاده راه ها و تسهیلات مرتبط از همین منظر مورد توجه قرار گرفته و مطالعات مختلف بیانگر سابقه بیش از سه دهه ای کشورهای پیشرو در این زمینه می باشد. این در حالی است که متاسفانه شواهد زیادی در دست است که در کشور ما پیاده روی حتی بعنوان روشی از حمل و نقل ناشناخته مانده است. در نگارش این مقاله مهمترین منابع و تارنگارهای مرتبط با مفاهیم "توسعه پایدار" و "حرکت پیاده" مورد بررسی قرارگرفته و در نهایت نقش پیاده راه ها در توسعه پایدار شهرها و اصول پیشنهادی جهت ایجاد یک محدوده پیاده مدار پایدار تبیین گردیده است. نتایج این مطالعه نشان می دهند که پیاده روی یکی از پایدارترین روشهای حمل و نقل بوده و می تواند از جنبه های مختلف کالبدی، اجتماعی، زیست محیطی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی سبب توسعه پایدار شهرها گردد. همچنین، پیاده را ه ها که بستر اصلی حرکت پیاده هستند، در سطح شهرها همانند "کانون های رشد" عمل کرده و تاثیر بسزایی در اصلاح و تحریک فضاهای پیرامونی خویش ایفا می نمایند.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ۸:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/۱٦
تگ ها :

دومین دوره مسابقه وبلاگ نویسی معماری

نتایج دومین دوره مسابقه وبلاگ نویسی معماری اعلام شد. ضمن تبریک صمیمانه به دوستان عزیز دو وبلاگ فضای رویداد و ایرانشهر که به حق شایسته این انتخاب بوده و جدیت و پشتکار آنان در نشر عمومی دانش معماری و تشکیل پایگاههای اطلاع رسانی تخصصی در فضای مجازی قابل تقدیر است، مراتب تشکر خود را از حسن نظر هیات داوران که این وبلاگ را بعنوان رتبه سوم معرفی نموده و نیز کلیه دوستانی که در رابطه با این گزینش بنده را شرمنده محبت خود نموده اند اعلام می دارم.

در هر حال، جای بسی خوشبختی است که علاقمندی و دغدغه ای که درحدود یک سال و اندی قبل به ایجاد این وبلاگ انجامید (علی رغم حجم کم مطالب ارائه شده در مقام مقایسه با برخی دوستان بسیار فعال) در همین مدت کوتاه اینچنین مورد اقبال جامعه حرفه ای واقع گردیده است. بی شک از این پس مسوولیتی بس سنگین تر متوجه این وبلاگ بوده و درعین حال انگیزه ای مضاعف برای نگارنده که با وجود مشغله های فراوان کاری به ارتقای کیفی (و آرزومندم که هم کمی) این فضای مجازی آن گونه که شایسته بازدیدکنندگان فرهیخته آن است بپردازد. امری که به یقین نقطه نظرات، پیشنهادات و انتقادات دوستان و همکاران بهترین راهنما برای طی این مسیر تاکنون بوده و نیز استمراربخش آن در آینده خواهد بود.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/۱٥
تگ ها :