طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

نقاشی دیواری سه بعدی؛ عنصر ناشناخته فضاهای شهری در ایران

امروزه، نقاشی های دیواری سه بعدی به یکی از مهمترین و تاثیرگذار ترین عناصر تزیینی فضاهای شهری در کشورهای غربی تبدیل گردیده اند. این گونه نقاشی ها که معمولا بر روی بدنه های وسیع و تخت و فاقد طراحی ساختمان ها و البته واقع در نقاط کانونی و به اصطلاح "منظرین" اجرا می گردند، علاوه بر از بین بردن اثرات نامطلوب دیواره های ساده و بدمنظر سبب ایجاد جذابیت در فضاهای شهری و عاملی جهت جذب گردشگران گردیده اند. در ذیل، چند نمونه از این نقاشی ها ارائه گردیده اند:

        تصویری از نمای موجود قبل از اجرای نقاشی دیواری سه بعدی

 

 بعد از اجرای نقاشی دیواری سه بعدی

  نقاشی دیواری سه بعدی در یک نقطه منظرین شهر کن با موضوع صنعت سینما                    

 عموما آنچه تحت عنوان زیباسازی توسط شهرداریها بویژه در شهرهای بزرگ و کلانشهرها در ایران انجام می گیرد، نوعی اقدامات سطحی بوده و فاقد مطالعات زیربنایی و اساسی همچون ارزیابی های محیطی، امکان سنجی و مکانیابی علمی می باشند. نقاشی های دوبعدی دیواری اجرا شده نیز اکثرا از چهره های شخصیت ها و افراد و بدون رعایت اصول مربوط به تناسبات و مکانیابی در نقاط منظرین و فاقد هرگونه ارتباط معنایی و محتوایی با همجواریها می باشد. در هر حال، به نظر می رسد که نقاشی دیواری سه بعدی عنصری ناشناخته در فضاهای شهرهای کشورمان هستند که باید مورد توجه دست اندرکاران امر قرار گیرند.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٧:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٢٥
تگ ها :

توسعه شهر تهران در چنبره مافیای مشاوران

درحدود چهار سال از آغاز روند تهیه طرح جامع و تفصیلی شهر تهران می گذرد. فرآیندی که بدلیل اتمام مدت زمان قانونی 25 ساله طرح جامع فرمانفرمایان که در سال 1348 برای توسعه تهران تهیه گردیده بود و همچنین طرح ساماندهی سال 1370 که در واقع تنها اصلاحیه ای بر طرح فرمانفرمایان بود (و البته هیچگاه نیز جدی گرفته نشد) در دستور کار مدیریت شهر تهران قرار گرفت.

براساس توافق بعمل آمده میان وزارت مسکن و شهرسازی و شهرداری تهران نهادی مشترک تحت عنوان "نهاد تهیه طرح جامع و تفصیلی شهر تهران" مسوولیت تهیه طرح موصوف را عهده دار گردید. و برای اولین بار مساله همزمانی تهیه طرح جامع و تفصیلی در جهت اجتناب از بلاتکلیفی شهروندان و توقف روند توسعه شهر مطرح و در دستور کار قرار گرفت. و در یک تصمیم شتابزده، وظیفه انجام مطالعات طرح جامع و تهیه طرح تفصیلی مناطق 22 گانه کلانشهر تهران به 22 مهندس مشاور شهرساز واگذار گردید. امری که گذشته از اشکال اساسی چگونگی هماهنگی و مدیریت این تعداد بسیار زیاد دست اندرکاران، تاکنون هیچگونه دلیل مستند و موجهی بجز اشاره به استعلامی از انجمن مهندسین شهرساز (جهت معرفی فهرستی از مشاوران ذیصلاح) برای نحوه ارجاع کار به این گروه از مشاوران ارائه نگردیده است. 

متاسفانه تجربیات شخصی اینجانب در ارتباط با مشاوران مناطق 22 گانه شهر تهران و محصول کار آنها که در حال حاضر به تهیه و در حال مصوب بودن طرح جامع در شورایعالی شهرسازی و معماری و تصویب طرحهای تفصیلی در مقیاس 1:10000 و در دست تهیه بودن طرحهای با مقیاس 1:2000 انجامیده است، حاکی از چشم اندازی ناامیدکننده از آینده توسعه شهر تهران می باشد.

اگرچه بدلایل حرفه ای مایل به ارائه جزییات بیشتر و مصادیق این ادعا (که مورد تایید و دغدغه بسیار از متخصصان، حرفه مندان مستقل و اساتید دانشگاهی نیز هست) نمی باشم اما حداقل به لحاظ اخلاقی طرح این مساله را در جهت تلنگر و هشداری به مدیران شهری و تصمیم گیران ضروری می دانم:

از میان 22 مهندس مشاور مسوول مناطق شهر تهران شاید فقط کمتر از تعداد انگشتان یک دست از آنها صلاحیت واگذاری این وظیفه خطیر را داشته اند. این گروه که بدلیل ارتباطات مافیایی و باندی موفق به مشارکت در این پروژه عظیم گردیده اند، نه تنها از هیچ کوششی درجهت تعریف پروژه های گوناگون و متعدد موضعی و موضوعی به نفع خود فروگذار نکرده و علی رغم ممنوعیت انعقاد قراردادهای جداگانه در مناطق تحت مسوولیتشان به انواع مختلف به یکدیگر نان (شما بخوانید پروژه) قرض می دهند، با روشهای مختلف و لطایف الحییل نیز از وارد شدن مشاوران جوان و ذیصلاح که با قیمت هایی بسیار کمتر و کیفیتی به مراتب بهتر قادر به تهیه طرحها و انجام خدمات مشاوره هستند جلوگیری می کنند.

علاوه بر این به دلیل ضعف مفرط نهادهای ناظر و این اشتباه تاریخی در مدیریت شهر تهران که شاید در دنیا بی نظیر باشد یعنی واگذاری مسوولیت تعیین کاربری زمین های شهری به بخش خصوصی و مراجعه مستقیم مالکین اراضی به آنها خواسته و ناخواسته در معرض فسادهای گوناگون مالی و حرفه ای قرار دارند. امری که تمامی نشانه های پیدایش "حیاط خلوت" های جدیدی مرتبط با شهرداری تهران و توسعه شهر بر مبنای رابطه نه ضابطه مدون و مشخص را علی رغم برنامه های اجرا شده و در دست انجام شهردار تهران جهت ازبین بردن این حیاط خلوت ها و شفاف سازی امور مدیریت شهری و برخورداری شهروندان از حقوق خود مبنی بر دانستن اطلاعات مرتبط نشان می دهد.

به هر حال، به نظر می رسد که وظیفه دست اندرکاران مدیریت شهری و مدیران دلسوز و متخصص و دستگاههای متولی امر است که هرچه زودتر درجهت اصلاح این رویه ناصواب اقدام کنند.  

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۱٦
تگ ها :

طرح و شهر، دوچرخه و آرونا

نوشتار قبلی این وبلاگ تحت عنوان "سیستم حمل و نقل با دوچرخه از پاریس تا تهران" بعنوان یک گزارش در پایگاه اطلاع رسانی معماری و شهرسازی ایران "آرونا" قرار گرفته است. ضمن تشکر از محبت دوستان در این سایت تخصصی وزین و آرزوی موفقیت در راهی که در پیش گرفته اند، در این رابطه دو پیشنهاد دارم:

اول اینکه درجهت حفظ کامل حق مولف یا قانون نامصوب کپی رایت در ایران و نیز به منظور معرفی و حمایت از وبلاگهای تخصصی معماری و شهرسازی، در صورت ارائه مطلبی از یک وبلاگ در این سایت، حتما علاوه بر نام نویسنده به آدرس وبلاگ و لینک آن نیز اشاره گردد.

دوم اینکه بخش نظرات یادداشت ها جهت مشاهده عموم فعال گردد یا اینکه حداقل نظرات بازدیدکنندگان از طریق مدیریت سایت به پست الکترونیکی نویسندگان ارسال گردد.

یادداشت موصوف در سایت آرونا را اینجا می توانید مشاهده کنید.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٩:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۱٦
تگ ها :

سیستم حمل و نقل با دوچرخه از پاریس تا تهران!!

امروزه با افزایش اهمیت حمل و نقل سبز و مباحثی همچون توسعه پایدار، استفاده از دوچرخه بعنوان وسیله ای مناسب جهت جابجایی ساکنان شهرها بیش از پیش اهمیت یافته و روز به روز بر آن تاکید بیشتری می گردد. از جمله اقدامات اخیر در این زمینه، برنامه شهرداری پاریس جهت توسعه استفاده از دوچرخه در سیستم حمل و نقل درون شهری می باشد که با روی کار آمدن شهردار جدید این شهر از حزب سبز و از شش ماه گذشته به اجرا در آمده است.

در این طرح که با استقبال کم نظیر شهروندان مواجه گردیده درحدود 10000 دوچرخه در ایستگاههایی با فاصله مناسب در پاریس قرار داده شده اند که با یک سیستم دیجیتال مرکزی کنترل می گردند. نحوه استفاده از این سامانه نیز عبارت از تهیه یک کارت اعتباری مدت دار جهت امکان خارج کردن دوچرخه از ایستگاهها و پس از ان پرداخت مبلغی بسیار ناچیز برای استفاده از دوچرخه در بازه های زمانی نیم ساعته است که بصورت تصاعدی افزایش می یابد. البته جهت تشویق شهروندان نیم ساعت اول استفاده مجانی بوده و بدین ترتیب اگر کسی بتواند در کمتر از این زمان دوچرخه را به هر ایستگاه برگرداند، می تواند کل شهر یا فاصله مبدا تا مقصد خود را بصورت رایگان طی کند!!

سیستم کنترل هوشمند این امکان را فراهم نموده که در ایستگاههایی که استقبال بیشتر است یا در مواقعی خاص تعداد افراد بیشتری دوچرخه های آن را استفاده کرده اند توسط ماشین هایی مخصوص دوچرخه ها از دیگر ایستگاهها یا از انبار مرکزی به آنها متنقل شود. این راهکار آنچنان مورد استقبال مردم قرار گرفته که در پاریس شنیدم که رانندگان تاکسی بدلیل پایین آمدن درآمد خود دست به اعتراض زده اند!

یکی از دوچرخه های عمومی پاریس و قفلهای دیجیتال مخصوص آنها

از سویی دیگر، مدیریت شهری در پاریس انواع تسهیلات لازم جهت ایجاد مسیرهای ویژه دوچرخه، محل پارکینگ آن و بردن دوچرخه به داخل ایستگاهها و حتی واگن های مترو را فراهم نموده و مدام در حال افزایش امکانات ضروری در این ارتباط می باشد.

تسهیلات ارائه شده جهت محل پارک و حمل دوچرخه ها به داخل ایستگاههای مترو پاریس

اما بهانه نگارش این مطلب، شنیدن سخنی جالب از مدیر بهره برداری شرکت مترو تهران در چند روز گذشته بود که فرموده بودند این شرکت آمادگی دارد تا پارکینگ ها دوچرخه را در بیشتر ایستگاههای مترو شهر تهران ایجاد نماید اما این امر بستگی به میزان تقاضای شهروندان در این رابطه و انجام مطالعات نیازسنجی دارد تا تشخیص دهیم که در هر ایستگاه چه تعداد تقاضا وجود دارد!!

به نظر می رسد که مسوولان امر در ایران نه تنها اصولا هیچگونه برنامه ای جهت فرهنگ سازی و توسعه استفاده از دوچرخه در سامانه حمل و نقل درون شهری و ایجاد امکانات لازم و پرداخت یارانه های مورد نیاز ندارند بلکه در بسیاری موارد حتی اهمیت این موضوع نیز برای آنها ناشناخته باقی مانده است. آنچنان که نه تنها همانند شهرهایی همچون پاریس و بروکسل، خود دوچرخه در اختیار شهروندان قرار نمی دهند حتی از ایجاد حداقل محلی برای پارک دوچرخه معدود افرادی هم که علی رغم تمامی نارساییها و مشکلات از این وسیله استفاده می کنند تا آنجاکه ممکن است امتناع می نمایند. مبادا که این امر سبب تشویق دیگران جهت استفاده از دوچرخه گردیده و فروش کارخانه های اتومبیل سازی دولتی موجود و درآمدهای سرشار آقایان را تهدید نماید!!   

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٩:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٧
تگ ها :