طرح و شهر

بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی می باشد

طرح و شهر یک ساله شد

یک سال گذشت. پارسال در چنین روزی، وبلاگ طرح و شهر متولد شد. (گویا پایگاه پرشین بلاگ نیز با تغییر قالب ها و فرمت خود به استقبال این سالگرد رفته است!) بیان مسائل تخصصی معماری و شهرسازی، ایجاد مکانی برای هم اندیشی و تبادل نظر، اطلاع رسانی و افزایش دامنه آگاهیهای عمومی و فردی درباره موضوعات مختلف حرفه ای، از اهداف اصلی ایجاد این فضای مجازی بود.گرچه همواره میانگینی از نظرات بازدیدکنندگان بهترین سنجه برای ارزیابی یک وبلاگ می باشد اما حداقل می توان ادعا کرد که تمامی کوشش ممکن جهت حرکت به سمت اهداف ترسیم شده و عدم تخطی از اصول اولیه مد نظر، انجام گردیده است. در این میان، توجه به کیفیت مطالب بجای کمیت آنها، بیان دیدگاهها و برداشت های شخصی از رویدادها و موضوعات تخصصی، رویکردی بوده که بسیار بر آن تاکید گردیده است.

در نهایت اینکه، شاید آشنایی با تعداد زیادی از دوستان، همکاران و صاحبنظران معماری و شهرسازی و آگاهی از بسیاری نظرات و حوزه های تخصصی بزرگترین دستاورد این حضور یک ساله در دنیای مجازی بوده است. امیدوارم که در ادامه، این وبلاگ پرمحتواتر و در جهت ایجاد همفکری ها و گسترش ارتباطات حرفه ای تاثیرگذارتر گردد. امری که به یقین، نظرات، پیشنهادات و انتقادات دوستان و بازدیدکنندگان نقشی کلیدی در دستیابی به آن ایفا خواهند نمود.

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ٩:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٢٥
تگ ها :

توالت عمومی ایرانی: بنای خدماتی یا یادمانی!

بی گمان یکی از عمده ترین معضلات فضاهای شهری در ایران کمبود خدمات و تسهیلات رفاهی و بویژه توالت های عمومی است. هر یک از ما بارها پیامدهای این مساله را به اشکال مختلف شاهد بوده ایم. این امر بخصوص در مورد اقشار آسیب پذیر جامعه همچون کودکان، بیماران و سالمندان از ابعاد ناراحت کننده بیشتری برخوردار است.

در دوره قبلی مدیریت شهری تهران، این معضل مطرح و تبلیغات گسترده ای نیز در ارتباط با برنامه ها و طرحهای پیش بینی شده در این زمینه انجام گردید. نتیجه کار، ساخت بناهایی هرچند مدرن و با امکانات مناسب و طرحهایی تیپ اما در کلیدی ترین نقاط فضاهای شهری و در معرض دید مستقیم رهگذران و بصورت کاملا بیرون زده از زمین و جلب توجه کننده بود. نمونه هایی از این دست را می توان در ضلع جنوب شرقی میدان ونک، ضلع شمال شرقی میدان ولیعصر، تقاطع بلوار کشاورز و خیابان کارگر شمالی و... دید.

گویی آنچه در مکانیابی این بناها اهمیتی نداشت، توجه به اصل درونگرایی و محرمیتی است که نه تنها در معماری و شهرسازی سنتی ایرانی بسیار بر آن تاکید گردیده حتی در مورد اینگونه از فضاها حتی فرهنگ های غربی نیز به آن قائل هستند! در روندی معکوس به نظر می رسید که اصولا ساخت این معدود توالت های عمومی نیز نه در جهت حل مشکل مردم بلکه درجهت اهدافی صرفا تبلیغاتی، سیاسی و عوام فریبانه بود. آنچنانکه یکی از اساتید صاحبنظر دانشگاه تهران در همان زمان بیان نمود که ساخت این بناها بدین شکل آشکار در فضاهای اصلی شهری نوعی جار زدن و تاکید بر سازنده آنها را در ذهن تداعی می کند!

شاید تصویر ذیل که توالتی عمومی در یکی از شهرهای شمالی کشور به شکل برج آزادی (!) را نشان می دهد، برداشتی ابتدایی از همان سیاست بنیان گذاری شده قبلی در پایتخت باشد. طنزی تلخ که بیش از هر چیز حکایت از ضعف دانش تخصصی مدیران شهری در کشور، عدم توجه به نظرات کارشناسان و بهره گیری از آنان و نیز غلبه سیاسی کاری در تمامی سازمانها حتی نهادهای عمومی و خدماتی باشد. و یا اینکه بدلیل کمبود شدید این فضاهای خدماتی در شهرهای ایران باید آنها را به شکل بناهای یادمانی طراحی کرد تا همگان قدر آنها را بدانند!!

  
نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ۸:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/۱٦
تگ ها :

تشکیل انجمن طراحان شهری ایران

به دنبال پیگیری های برخی دوستان و کسب موافقت کمیسیون ماده 10 قانون فعالیت احزاب و جمعیت ها، انجمن طراحان شهری ایران (Iranian Urban Designers` Association) در شرف تاسیس می باشد. به همین مناسبت، جلسه مجمع عمومی در تاریخ 14 بهمن راس ساعت 15 در محل سالن اجتماعات شهرداری منطقه 2 واقع در سعادت آباد برگزار خواهد گردید. قبول عضویت اعضاء، تصویب اساسنامه انجمن، تعیین روزنامه کثیرالانتشار و انتخاب اعضاء هیات مدیره در دستور جلسه قرار دارد.

 تشکیل نهادهای صنفی تخصصی امری لازم و ضرروی می باشد که کمبود آن به شدت در فضای حرفه ای معماری و شهرسازی کشور احساس می گردد. بویژه در ارتباط با دانش- حرفه طراحی شهری بدلیل نوپایی آن در سراسر جهان و بخصوص ایران، همچنین نقشی که این متخصصان می توانند در پیشبرد و کیفیت بخشی به طرحهای توسعه شهری داشته باشند، این امر از اهمیت بیشتری برخوردار می باشد.

فقط امیدوارم که برگزیدگان هیات مدیره انجمن برخلاف دیگر تشکلات صنفی موجود بجای استفاده از عناوین و امکانات درجهت اهداف شخصی ابتدا درصدد پیشنهاد و پیگیری تصویب قوانینی برای احقاق حقوق طراحان شهری ایران (که تعداد فارغ التحصیلان آن در حال حاضر کمتر از 300 نفر در ایران برآورد می گردد) و نهادینه کردن جایگاه طراحی شهری در اسناد توسعه شهرها و شرح خدمات مرتبط باشند. برای دست اندرکاران مربوطه و منتخبان انجمن پیشاپیش موفقیت در دستیابی به این اهداف را آرزومندم.

  

نویسنده : خشایار کاشانی جو ; ساعت ۱٢:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/۱۱
تگ ها :